Past een huis van gebed eigenlijk wel in onze Nederlandse cultuur?

De komende jaren zal dit zich moeten uitwijzen, maar er zijn duidelijke redenen om aan te    wijzen dat dit wel het geval is. Een Nederlander heeft een grote behoefte aan persoonlijke vrijheid. Hij wil zelfstandig keuzes maken, hij moet niet teveel druk ervaren, want hij hecht zich erg aan zijn vrijheid. Een huis van gebed geeft heel veel vrijheid. Je kunt 6 keer per week komen, maar als je daarna 3 weken niet komt, dan is dit ook goed. ( Behalve als je in het leiderschap zit) . Een huis van gebed komt dus in de behoefte van persoonlijke vrijheid de Nederlander tegemoet. Een Nederlander heeft ook een sterke drang naar gelijkwaardigheid. De meeste Nederlanders hebben erg veel moeite met autoriteit. Hoewel er wel orde en gezag is binnen het huis van gebed is er ook veel vrijheid, en heerst er een sterke cultuur van gelijkwaardigheid. Uiteraard zijn er gezagsfiguren en is een huis van gebed niet een democratisch model maar een Koninkrijk model. Toch is een huis van gebed een wijnzak waar een sterk element op gelijkwaardig word gelegd. Dit past erg bij ons Nederlanders. Een Nederlander heeft een sterke behoefte aan gezelligheid. Wij vinden dit erg belangrijk. Veel huizen van gebed zijn aangekleed als warme huiskamers, waar een sfeer van warmte en gezelligheid is. Binnen een huis van gebed is er vaak ook een zaal die speciaal voor de koffie is. Als gezellige Nederlanders is dit ideaal, omdat dit voorziet in onze behoefte aan gezelligheid. De verwachting is dat in Nederlanders vooral kleine gebedshuizen zullen ontstaan waar gemiddeld 20 tot 100 mensen zijn. Wij als Nederlanders zijn gewend aan kleine groepen en kleine knusse ruimtes, wij voelen ons hier fijn bij. We hebben vaak een afkeer aan grote zalen van 300-400 man, dit vinden we maar erg onpersoonlijk en Amerikaans.

Was this answer helpful ? Yes / No